Ogen open, het eerste geluid dat ik hoor is een of andere Skua. Jan of Peter gaan met een donkerblauwe waarschijnlijkheid mij zelfs de exacte benaming kunnen meegeven mocht ik het hun vragen… Vogelaars! Iedereen heeft het recht op zijn of haar afwijking denk ik dan. Opeens merk ik dat de temperatuur eigenlijk veel te hoog is in de tent. I need to get out of this mummy sleeping bag. Blijkt het buiten clear skies te zijn and full-on zon. Een prachtige dag om te kayakken. Ik en Peter konden het niet beter in onze arctische week inplannen. Ik kijk snel naar de Isjfjord bay en zie een bijna spiegel. Dit wordt een leuke 36 knopen fast-boat trip naar de overkant. Al heel de week zien we de Sveabreen gletsjer aan de overkant in al zijn pracht. Na een uitgebreid ontbijt maken we onszelf op om naar deze gletsjer te varen en dit wonder der natuur van naderbij te gaan exploreren vanuit, jawel, een tweemanskayak.
De organisatie die ons zal begeleiden heeft dry-suits, buoyancy aids en wet-suit shoes verzorgd. De gewapende gids doet een prima intro en lijkt ons uitermate bekwaam. Gewapend moet die zijn aangezien ijsberen ook via het water levensgevaarlijk kunnen wezen. De sailtrip naar de gletsjer is buitengewoon prachtig, een zee zoals een spiegel en overal rondom ons spitse bergen, all you can eat. Je vraagt je af waarvan de naam van deze plek afkomstig is. Van de fast-boat naar een dinghy met sputterende buitenboord motor. De beach landing brengt ons naar een vloot kayaks waar de gids ons een crash-cursus zeekayakken meegeeft.
Ik kan haast niet met woorden beschrijven wat voor een ervaring het is om door afgekalfde ijsbrokken te peddelen langs een gletsjerwand van 45m hoog. Ongeveer in de helft van onze trip scheurt er een immens stuk ijs van de gletsjer. Als we de leider mogen geloven gaat het hier over een stuk met een grootte van een huis. Wat een gekraak, wat een geluid, wat een golf… Ooit gesurft met kayaks? Waarvan ik ook nog nooit gehoord had was het openknallen van kleine luchtbelletjes die al duizenden jaren vastzaten in het pakijs, die dan vrijkomen als stukken afgekalft ijs wegsmelten in het relatief warmere ijswater. Ik had al wel eens in een kayak gezeten op de Lesse maar dit soort toerkayak inclusief roerbesturing is toch wel een beleving apart. Ik had met Peter afgesproken om achter in de tweemanskayak plaats te nemen als stuurman zodat hij vooraan de nodige beelden op de gevoelige plaat kon vastleggen. Deze kayaktrip vergeet ik nooit.
Tijdens de oversteek back home opnieuw een spiegel van een fjord. Een sea state zoals deze is uitermate geschikt om aan whale spotting te doen. En ja hoor, niet veel later legt de kapitein de motor uit… Ik zie een papegaaieduiker (Peter confirme d the species ;-)) wegvliegen met daarachter een tiental Beluga walvissen. Magische witte zeezoogdieren als je het mij vraagt.
Werkelijk genieten met een verrekijker. De gids vliegt op zijn buik en probeert met wat watergespartel een walvis dichterbij te lokken. It worked, een Beluga komt naaronze richting en duikt onder de boot door, een streling voor het oog. De gids geeft nog even mee dat wat wij vandaag hebben meegemaakt maar 1 of 2 keer per seizoen voorvalt.
Wat een gelukzakken, wat een God gegeven dag. Wat zou Jan vandaag allemaal hebben meegemaakt op Spitsbergen?
(Gert)
